استانداردهای جهانی جو: راهنمای فنی مالت‌سازی در مقابل خوراک دام

1. جو خوراکی: تأمین انرژی بالا برای نشخوارکنندگان

عمدتاً برای گاو، گوسفند و شتر استفاده می‌شود، جو خوراکی به دلیل چگالی کربوهیدراتی آن ارزشمند است.

• مشخصه کلیدی: وزن مخصوص (وزن تست). وزن مخصوص بالاتر (>۶۲ کیلوگرم/هکتولیتر) نشان‌دهنده دانه‌های غنی از نشاسته است.


• پروتئین: معمولاً بالاتر (۱۱-۱۳٪) نسبت به درجه مالت‌سازی، که از رشد عضلانی در دام حمایت می‌کند.


• بازارها: عرضه غالب از مناطق دریای سیاه و اروپا به قطب‌های خاورمیانه.

2. جو مالت‌سازی: خلوص آنزیم و جوانه‌زنی

ماده خام برای آبجو و ویسکی، نیازمند زنده‌مانی بیولوژیکی است.

• ظرفیت جوانه‌زنی: باید حداقل ۹۸٪ باشد. دانه مرده نمی‌تواند نشاسته را به قندهای قابل تخمیر تبدیل کند.


• پروفایل پروتئین: باید پایین (۹.۵٪ - ۱۱.۵٪) باشد. پروتئین بالا باعث کاهش بازده عصاره و ایجاد کدورت در محصول نهایی می‌شود.


• کنترل واریته: پایبندی دقیق به واریته‌های ژنتیکی (مانند Planet، Sebastian) که توسط کارخانه‌های آبجوسازی صنعتی الزامی است.

3. لجستیک: عامل غربالگری

غربالگری به دانه‌های نازک و چروکیده اشاره دارد که بر یکنواختی مالت‌سازی و ارزش خوراک تأثیر می‌گذارد.

• محدودیت‌ها: جو خوراکی اجازه حداکثر ۱۰-۱۵٪ غربال را می‌دهد، در حالی که درجه‌های مالت‌سازی به کمتر از ۳-۵٪ محدود می‌شوند.


• انبارداری: کنترل حیاتی رطوبت (<۱۴٪) برای حفظ زنده‌مانی جوانه‌زنی در طول سفرهای طولانی.

4. مشخصات فنی: مرکز جو